زایمان طبیعی

زایمان طبیعی

* علائم شروع زایمان عبارتند از:

درد ناحیه زیر شکم و یا کمر که به تدریج طول مدت درد بیشتر و فاصله بین آن کوتاه تر میشه.

بروز هر نوع ترشح خونی از واژن یا مهبل آبریزش از مهبل یا واژن

سایر علامتها : تحریک پذیری ، نشانۀ خونی ، لرز ، تهوع و استفراغ ، گرفتگی پا و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید ).

سعی کنید بدنتان را شل کنید و نفسهایتان را سریع تر کنید .

اگر احساس گیجی می کنید ، درون دستهای بسته تان تنفس کنید .

مرتب تغییر وضعیت دهید و در صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر و صدا کنید .

* مراحلزایمانمعمولاً به سه مرحل تقسیم می شه :

مرحلۀ اول : از زمان شروع دردهای زایمانی تا باز شدن کامل دهانۀ رحم مرحلۀ دوم : از باز شدن کامل دهانۀ رحم تا خروج نوزاد

مرحلۀ سوم : از خروج نوزاد تا خروج جفت

* مرحله اول:مرحله اول هم سه قسمت داره :

دردهای ابتدایی، دردهای فعال ، مرحلۀ انتقالی .

تمامی مرحلۀ اول ممکنه ۱۲-۱۴ ساعت برای شکم اولها و ۵-۶ ساعت

برای مادرانی که قبلاً هم زایمان کردن طول بکشه .

نیروی انقباضات رحمی ، دهانۀ رحم را باز می کنه و میزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان می شه

که در معایتۀ داخلی که با یک یا دو انگشت صورت میگیره ، تعیین می شه .

باز شدن کامل دهانۀ رحم ۱۰سانتی متر هست

ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می ده .

یک فشاری در لگنتان حس می کنی و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به شما دست می ده .

اما اگر دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز نشده نباید زور بزنیی چرا که باعث صدمه زدن به دهانۀ رحم میشه

ترس از درد زایمانطبیعی

 دردهای ابتدایی : از شروع انقباضات واقعی زایمانی تا هنگامی که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده باشه

دهانۀ رحم علاوه بر باز شدن ، نازک هم شده .

این قسمت معمولاً از همۀ مراحل قابل تحمل تره .

و از آنجایی که این قسمت از مرحلۀ اول حدود ۶ ساعت طول میکشه ،

بسیاری از خانم ها ترجیح می دن این مرحله را در منزل به سر ببرن .

باز شدن دهانۀ رحم در این مرحله بسیار کندتر از مرحلۀ بعدیه .

برای مثال برای عبور ۲ سانتی متر به ۴ سانتی متر زمان بسیار بیشتری می بره

تا این که از ۶ سانتی متر به ۸ سانتی متر ، هر چند که در هر دو ، ۲ سانتی متر پیشرفت کرده اید.

 درد های فعال :

از زمانیست که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده تا هنگامی که به ۷ سانتی متر برسه .

وقتی که دهانۀ رحم ۶ سانتی متر باز شد ، انقباضات بسیار قوی تر شده و دفعات آنها نیز بتدریج افزایش پیدا میکنه

و زمان بیشتری طول میکشه . برای مثال هر دو دقیقه یک انقباض ۶۰ثانیه ای ممکنه رخ بده.

در این مرحله احتمالا ًاحساس گرمی می کنید ، دهانتان خشک می شه ،

کمی خسته می شید و کمرتان نیز درد می گیره . بهتره مرتب تغییر وضعیت بدید ولی به پشت نخوابید .

مرتب ادرار کنید( ساعتی یکبار ) و در صورت امکان حولۀ گرمی به کمرتان بگذارید .

صورتتان را بشویید ( برای رفع احساس گرما ) و نفسهای عمیق بکشید .

زایمان طبیعی زنان, زایمان طبیعی انسان, زایمان طبیعی در آب

مرحلۀ انتقالی :

زمانی است که دهانۀ رحم ۸ سانتی متر باز شد تا وقتی که به ۱۰ سانتی متر برسه .

این مرحله به عقیدۀ بسیاری زنان ، دردناک ترین مرحله است

و البته خوشبختانه کوتاه ترین مرحله ( معمولاً ۹۰-۲۰ دقیقه طول می کشد )

در این مرحله احساس دفع مدفوع بشما دست می ده و این نشان می ده

که سر جنین به راست رودۀ شما فشار می آره و نزدیکزایمان هستید .

   سایر علامتهای این مرحله عبارتند از :

تحریک پذیری ، نشانۀ خونی ، لرز ، تهوع و استفراغ ،

گرفتگی پا و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید ).

سعی کنید بدنتان را شل کنید و نفسهایتان را سریع تر کنید .

اگر احساس گیجی می کنید ، درون دستهای بسته تان تنفس کنید .

مرتب تغییر وضعیت دهید و در صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر و صدا کنید .

ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می ده .

شما یک فشاری در لگنتان حس می کنید و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به شما دست می ده .

اما اگر دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز نشده باشد نباید زور بزنید

چرا که باعث صدمه زدن به دهانۀ رحم خود می شوید .

با فشارهای شما و انقباضات رحمی ، سر جنین پایین تر می آید و به کف لگن فشار وارد می کند

بطوری که با عضلات خارجی این ناحیۀ لگن ، بنام پرینه ، مماس می گردد .

همچنانکه سر جنین به آرامی پرینه را متسع می سازد ،

شما هم یک احساس ناراحت کننده کشیدگی و سوزش در این منطقه می کنید .

خوشبختانه این احساس فقط لحظه ای است

چونکه فشار سر جنین به پرنیه یک نوع بی حسی طبیعی ایجاد می کند .

این مرحله یک مرحلۀ بسیار بحرانی برای جنین شما می باشد .

البته اینجا آخر کار نیست ممکن است این مرحله طولانی شود

و تا خروج کامل جنین ۹۰ دقیقه طول بکشد ولی معمولاً کوتاه تر است

مخصوصاً اگر در این مرحله عمل چیدن پرنیه ( اپیزیاتومی ) توسط ماما یا پزشک صورت گیرد

که باعث می شود مرحلۀ دوم سریع تر انجام شود و فشار کمتری به سر جنین وارد گردد

و از پارگی احتمالی عضلات این ناحیه ( که ترمیم آن ها نیز مشکل تر می باشد ) جلوگیری کند .

 

روش های زایمان طبیعی

بعد از اتمام مرحلۀ سوم ، با انجام چند بخیه اپیزیاتومی ترمیم می شود .

معمولاً در همۀ شکم اولها این اقدام (اپیزیاتومی ) صورت می گیرد و اکثر شکم دوم ها نیز بی بهره نیستند

ولی شکم سوم ها به بعد معمولاً احتیاجی به این عمل ندارند چرا که عضلات پرنیه شل تر شده اند

و مقاومت چندانی در مقابل عبور جنین نشان نمی دهند و مرحلۀ خود به خود سریع تر صورت می گیرد .

زایمان طبیعی زنان, زایمان طبیعی انسان, زایمان طبیعی در آب

* جنین در این مرحله چگونه است ؟

 با شروع و پیشرفت دردهای “زایمانی، سر جنین ( که در روزها یا هفته های آخر بارداری وارد لگن شده بود )

به عریض ترین قسمت لگن حرکت می کند و در این حین مرتب تغییر وضعیت می دهد

و می چرخد و البته به مثانه و راست رودۀ شما بیشتر فشار وارد می شود .

در طی زایمان و بیشتر در مرحلۀ دوم ، جمجمۀ جنین تحت فشار بدن شما قرار می گیرد

و بطور مرتب تغییر شکل می دهد . به همین علت اگر سر نوزادتان کشیده به نظر می رسد

و یا قسمتی از آن به نظر تغییر شکل یافته می رسد ، نگران نباشید

چون این حالت به علت همین فشارهای لگن به سر جنین ایجاد شده است

و بعد از یکی دو روز کاملاً برطرف می شود .

استخوان های جمجمۀ جنین در همه جا کاملاً سفت نشده اند

و نقاط نرمی بنام فونتانل و یا ملاج در جلو و پشت سر نوزاد وجود دارند .

این نقاط نرم به استخوان های جمجمه اجازه می دهند که برخی نقاط بر روی هم بخوابند

و در مجرای زایمانی بهتر جای گیرند .   بطور طبیعی نوزاد با سر به دنبا می آید .

البته می تواند با پاها ، باسن ، صورت و ابرو ( حالتی بین سر و صورت ) نیز به دنیا بیاید

ولی مطلوب ترین حالت همان حالت سر می باشد و از حالتهای مختلف سر ،

حالتی بهتر و شایع تر از بقیه است که صورت به پشت مادر باشد .

زایمان نوزاد با پاها ( بریچ ) تقریباً ۳% کل زایمان ها را تشکیل می دهد .

در این حالت البته زایمان طولانی تر و مشکل تر خواهد بود ( مخصوصاً درد کمر ) .

زایمان طبیعی در این حالت هم برای شما دردناک تر خواهد بود ،

هم برای جنین پر خطرتر و البته برای ماما یا پزشکتان هم مشکل تر .

بیشتر حالتهای بریچ را سزارین می کنند ( مخصوصاً در شکم اول ها و شکم دوم ها ) .

* مرحلۀ دوم :

تولد نوزاد برای “زایمان احتمالاً شما را به اتاق زایمان و تخت زایمان راهنمایی می کنند ( گاهی با برانکارد می برند ) .

احتمالاً تخت زایمانی را در مطب ماما یا پزشکتان دیده اید ،

بیشتر شبیه به صندلی بزرگ و بلندی است که دو پایه در انتها دارد

که پاهای شما را روی آنها قرار می دهند .

ناحیۀ تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده شسته می شود

و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد .

هنگامی که دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز شد ،

ماما یا پزشکتان به شما می گوید که می توانید به طرف پایین زور بزنید ( معمولاً بطور ناخود آگاه چنین احساسی را خواهید داشت ).

بهتر است زور زدن شما همراه با یک بازدم آهسته باشد .

بش از ۶-۵ ثانیه نفستان را حبس نکنید .

در صورتی که پس از ۳۰ دقیقه پیشرفتی نکرده اید و جنین نزول نکرده است ( پایین نیامده است ) ،

وضعیت سر پا نشستن نیز می تواند کمک کند .

نزول جنین در مجرای زایمانی به کمک فشارهای شما و انقباضات ماهیچه های

شکمی و دیافراگم ( عضله کف قفسه سینه ) صورت می پذیرد .

هر چند این مجرا حدود ۱۰ سانتی متر بیشتر نیست

ولی ممکن است ۲۰ دقیقه تا دو ساعت ( در زایمان های مشکل ) طول بکشد

تا او این مسیر را طی کند . هنگامی که سر جنین کاملاً پایین آمد و به پرنیه فشار آورد، اپیزیاتومی   اپی زیاتومی می تواند انجام گیرد .

آخرین انقباض قبل از زایمان سر ، احتمالاً باعث یک احساس سوزش و کشیدگی می شود .

بعد از تولد سر ، یک شانه و سپس شانۀ بعد و بلافاصله بقیه بدن به دنیا می آید .

قسمت مشکل زایمان در درجۀ اول همان سر می باشد .

زایمان شانۀ اول نیز مقداری ایجاد درد می کند اما بقیۀ بدن تقریباً به بیرون لیز می خورد .

معمولاً دهان و بینی نوزاد تمیز می شود و شما برای اولین بار صدای گریۀ او را می شنوید ( که هیجان انگیزترین مرحلۀ زایمان و حتی عمرتان می باشد)!

در این مرحله نوزاد هنوز از طریق بند ناف به شما متصل است .

ماما یا پزشکتان بند ناف را در دست می گیرد و هنگامی که ضربان آن تمام شد اول با دو پنس آن را می بندد و سپس می چیند .

سپس یک گیرۀ پلاستیکی در فاصلۀ ۳-۲ سانتی متری شکم نوزاد ،بر روی بند ناف می بندد و بقیۀ آن را می چیند .

از عجایب خلقت است که پس از آن همه سختی و درد و خستگی و احتمالاًبی خوابی ، با تولد نوزاد ، تقریباً همۀ دردها از بین می روند .

بخصوص هنگامی که نوزاد کوچک و قشنگ تان را ( که ۹ ماه در انتظار دیدارش بودید ) می بینید ، همۀ دردها حتی فراموش می شوند ! البته توجه دارید

که کل مدت دردهای ناراحت کننده “زایمان طبیعی شاید به اندازۀ مدت یک دندان درد ساده باشد !

ولی متأسفانه همیشه آن چنان از دردهای زایمانیو شدت و مدت آن ها نقل شده است که باعث وحشت مادران جوان می گردد.

 

هیچ محصولی مطابق با انتخاب وجود ندارد.